Wystawa Ewy Szyman pod tytułem Eseje nieliterackie, składa się z prac pojedynczych lub serii prac powstałych na przestrzeni ostatnich kilku lat. Krótkie cykle mają różny charakter – jedne proste, wręcz lakoniczne, inne głęboko przeżyte i przemyślane, a jednak w sposób bardzo osobisty poprzez formę zbliżają do kwintesencji jakiegoś odczucia. Te wizualne eseje: Pejzaże, Pozszywane, Policzone, To nie łzy, Ciągi monotoniczne czy Wyprawa do wnętrza lodowca…, to wizualne wypowiedzi na ważkie tematy i supremacja jakiegoś przeżycia. W zewnętrznej formie autorka podąża zawsze drogą minimalizmu i powściągliwości.
Ewa Szyman – tytuł doktora sztuk plastycznych uzyskała na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Obecnie jest asystentką w Pracowni Rysunku i Koloru na Wydziale Scenografii. Wcześniej absolwentka Wydziału Poligrafii na Politechnice Warszawskiej. Członkini Związku Polskich Artystów Plastyków, Towarzystwa Kulturoznawczego oraz Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Współtwórczyni i członek zarządu Fundacji Rozwoju i Promocji Sztuk Pięknych iki. Brała udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. wystawa finałowa VI i VII Piotrkowskiego Biennale Sztuki, wystawa indywidualna Łachy w Galerii Mysia3 w Warszawie oraz Chwilowo otwarte w Laboratorium Zamek Ujazdowski w Warszawie, projekt Biały. Krajobrazy pamięci wyrazem własnej głębokiej tożsamości na wystawie Krajobrazy pamięci, w ramach Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach pt.: Krajobrazy pamięci w kontekstach społecznych i kulturowych.